ارسال:  ۱۸ بهمن ۱۳۹۳   بازدید: 1899

نصیر پایگذار در یازدهم بهمن 1311 در روستای زنوز در نزدیکی مرند متولد شد. پدرش «مهدی» سوزن‌بان (آچارچی) راه آهن تبریز بود. سپس به ایستگاه راه‌آهن مرند منتقل شد.

نصیر پایگذار دوره‌یِ ابتدائی و سیکل اول دبیرستان (کلاس هفتم تا نهم) را در مدرسه‌یِ خاقانی شهر مرند خواند. در مدرسه‌یِ خاقانی معلمی بنام «احمد شایا» ادبیات تدریس می‌کرد. به راهنمایی «شایا» دانش‌آموزان روزنامه‌یِ دیواری درست می‌کردند. کار نقاشی و نوشتن شعرهای روزنامه را نصیر پایگذار انجام می‌داد. احمد شایا در هدایت نصیر پایگذار به سمتِ سرودنِ شعر نقش بنیادین داشت. در سال 1328 کلاس نهم بالاترین سطح تحصیلات در مرند بود. نصیر پایگذار از دانش‌آموزان ممتاز مدرسه‌یِ خاقانی بود. نصیر در امتحان ورودی دانش‌سرای مقدماتی تبریز شرکت کرد و قبول شد. از سال 1329 تا 1332 در دانشسرای مقدماتی تبریز درس خواند. در بیست‌و یکم آذر سال 1329 عبدالعلی کارنگ، دبیر ادبیات فارسی دانشسرا، در مراسمی شعری خواند که در هر بیتش «جناس» داشت:

گل ای تئل‌لری تَر کیمی                 منی قیلما بیر دفعه‌لیک تَرکیمی

گل ای عاشیقین آتشه یاندوران       منی یانه یانه قویوب یان‌دوران

اگر بوی وصلین گتیرسه نسیم         اونا نقد جان موژده وئررم، نه سیم

کاربرد «جناس» در شعر خوانده‌شده برای نصیر پایگذار شوق‌انگیز شد و او نخستین شعر جناس خود را به زبان فارسی نوشت:

جان فدای شمع رخسار تو چون پروانه کردم        سوختی بال و پرم را من پروا نکردم

با نگاهی کشتی و درمان نمودی با نگاهی       جز به سویت، ماه من، سویِ دگر پر وانکردم

پس از این شعر و تشویق کارنگ، نصیر پایگذار کشف «جناس» در واژگان را هدف شعر خود قرار داد.

نصیر پایگذار در سال 1332 درس خواندن در دانشسرای‌مقدماتی را تمام کرد. در مهر 1332 در مدرسه‌ِ «روستای دیزج» مرند آموزگار شد. از سال 1334 تا 1337 پایگذار آموزگار مدرسه‌های خاقانی و انوشیروان مرند بود. در سال تحصیلی 1337-1338 دبیر ورزش دو دبیرستان مرند شد. پایگذار در سال 1338 تا 1339 رئیس تربیت بدنی مرند شد. در همان سال تیم ژیمناستیک شهر مرند به مربی‌گری نصیر پایگذار قهرمان مسابقات استان آذربایجان شد. در آن زمان فردی بنام «صحتی» رئیس تربیت بدنی تبریز بود. به درخواست صحتی، نصیر پایگذار به تبریز منتقل شد.

پایگذار برای ادامه‌یِ تحصیل در سال 1339 وارد دانشکده‌یِ ادبیات دانشگاه تبریز شد و تحصیل در رشته‌یِ زبان فرانسه را در دوره‌یِ شبانه آغاز کرد. فعالیت‌های ورزشیِ پایگذار در دانشکده ادبیات بیشتر شد و همراه تیم ژیمناستیک دانشکده ادبیات قهرمان دانشگاه تبریز شد. پایگذار در سال ۱۳۴۲ از دانشکده ادبیات تبریز در رشته‌یِ زبان و ادبیات فرانسه لیسانس گرفت. سپس به تدریس در دبیرستان‌های تبریز، انستیتو بازرگانی، انستیتو تکنولوژی، مرکز مربی کودک، دانش‌سراهای مقدماتی و راهنمائی تحصیلی به تدریس تربیت بدنی و گاهی زبان فرانسه پرداخت. نصیر پایگذار درسال ۱۳۶۱ از آموزش و پرورش تبریز بازنشسته شد.

نصیر پایگذار از سال 1372 تا 1382 به عنوان کارمند اداری در دانشگاه آزاد تبریز کار کرد. در این مدت، پایگذار «انجمن شعر شهریار» دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز را هم اداره می‌کرد.

در سال ۱۳۶۹ اولین کتاب شعر نصیر پایگذار با عنوان «تاریمین تئللری» چاپ شد. در سال ۱۳۷۹ پایگذار کتابهای «جلوه‌های جناس در شعر فارسی» ( تک‌بیتی و دو بیتی‌های‌جناس)، «باللی بایاتیلار» و «ایپک خیاللاری» را به چاپ رساند.

کتاب «اشک اسب» نصیر پایگذار در سال ۱۳۸۲ از طرف سازمان ملی جوانان ایران اثر برگزیده انتخاب شد و پایگذار لوح تقدیر دریافت کرد. کتابِ «اشک اسب» گزارشی از رویدادهایِ واقعی است که به شکل داستان برای نوجوانان و جوانان بیان شده‌است. انتشاراتِ فروغ آزادی تبریز کتابِ «اشک اسب» را تا پایان سال 1390 چاپ خواهد کرد.    

 نصیر پایگذار در سال ۱۳۵۶ با خانم غزال اکبری ازدواج کرد. خانم اکبری درحادثه‌ای زندگی را بدرود گفت. خواسته‌یِ عاطفی خانم غزال اکبری را همسرش چنین به شعر سروده است:

زنم میــگفت دارم آرزویی                کنم صد سال عیش و زندگانی

ولی وقتی اجل آید سراغم               بمیرم در کمـــال نوجـــوانی

 



نظری برای این مطلب ثبت نشده است


   

 
 



آذربایجان

درباره تبریز

ریشه نام آذربایجان

سونآی والنتاین آذربایجانی ها

معرفی هنرها و صنایع دستی

تاریخ ترکان ایران

ترانه های فولکلور آذربایجان

فولکلور چیست؟

افسانه سارای

آراز آراز خــــــــان آراز

بو قـــــالا داشلی قـــــالا

سودان گلن سورمه لی قیز

آیریلیق

راز ترانه محبوب ساری گلین

اوجا داغلار باشيندا جيران بالالار

قره گیله

آذربایجان مارالی

لاله لر

گوله بتین

اولماز... اولماز...

کوچه لره سو سپمیشم

ریحان

آی بری باخ

سکینه دای قیزی نای نای

یاشا یاشا آذربایجان

جیران منه باخ باخ

نه قالدی ؟ کیمه قالدی؟

منی آتـدین آی قیــــز آی قیــــز آتشه

یالقیزام یالقیز

بلبل لر اوخور

لبی شیرین

گجلر اوزون گجلر سن سیز

بالا زر خانیم

قیزیل گولومون رنگی نیه سارالدی

مبارک باده

باغا گیردیم اۆزۆمه

سن‌سیز

شافتالیلار جالاندی

حاجی ملی قیزی

تئلَئریوی یان دارا قیز

خاطیرا منی

گیردیم یارین باغچاسینا

عزیز دوستوم

آ داغلار اوجا قوجا داغلار

مفاخر آذربایجان

سید محمدحسین شهریار

استاد محمد تقی جعفری

پروین اعتصامی

نصیر پایگذار

صمد بهرنگی

جبار باغچه‌بان

مجید صباغ ایرانی (یالقیز)

محمد فضولی

موزه های تبریز

موزه آذربایجان

خانهٔ مشروطه

موزه استاد شهریار

موزهٔ تاریخ طبیعی تبریز

موزهٔ قاجار

موزه سفال تبریز

موزه سنجش

موزه قرآن و کتابت

موزه عصر آهن

موزه ارامنه

مراکز تاریخی و باستانی

شاهگلی

کاخ شهرداری تبریز

مقبرةالشعرا

بازار تبریز

دریاچه مارمیشو

آبشار آسیاب خرابه

ربع رشیدی

ترانه های آذری

گل، گل جیرانیم

کور عرب ماهنیسی

زبان مردم آذربایجان

زبان ترکی

الفبای لاتین ترکی آذربایجانی

آموزش زبان ترکی آذربایجانی - حروف صدادار 1

بایاتی لار

بایاتی

بادا گئتدی

شیرین دیللری

آنا

سني منده‌ن ائده‌نين

یار گؤزو

آغلاما

بولود

گئتدی

غریب

مَرد اوغول

دردلی

آییردیلار

اینجی دی

لالایی های آذربایجان

شیرین شیرین یات آی بالا ( لای لای )

لای لای دئدیم یاتاسان

نگاهی به لالایی در زبان، فرهنگ و فولکلور آذربایجان

آتام توتام من سنی

ضرب المثل ترکی آذربایجانی

دورده دورده دده دوه

آت آلماغا جاهال یوللا،قیز آلماغا قوجانی

آتی آت یانینا باغلاسان همرنگ اولماسا هم خوی اولار

یامان گونون عمرو آز اولار

چالما قاپیمی ، چالارلار قاپیوی

اؤزی ییــخیــلان آغــلامـــاز

تبریز قدیم

مستندی از تبریز قدیم

تبریزله گؤروش

محلات قدیم تبریز

امیرخیز

اولین ها ی تبریز

چرا به تبریز شهر اولین‌ها می‌گویند؟

صنعت چاپ

تربیت ، اولین کتابخانه عمومی و دولتی ایران

آتش نشانی

اولین ترجمه فارسی کتاب در ایران

اولین رمان ایرانی

اولین سینمای ایران

اولین کارخانه برق در ایران

آغازگر عکاسی ایران ، ملک قاسم میرزا

اولین ضرابخانه ماشینی و انتشار اسکناس (چاو)

اولین موسسه غیر دولتی خیریه – نوبر تبریز

خانه های تاریخی تبریز

خانه حیدرزاده

خانه سلماسی

کلیه حقوق مرتبط با این سایت متعلق به سایت سان پلاس می باشد.
Designed By KhorshidCo.ir